Leseprobe Wilhelm Kappelmann

Wir haben etliche Texte gelesen, und die Wahl ist uns schwer gefallen.           

Entschieden haben wir uns letztlich für „De Moordbrügg“ aus Wilhelm Kappelmanns Buch „Land un Lüüd früher un hüüt“.

In diesem Buch erfahren wir viel über Bassum und seine Geschichte, so auch, woher die Brücke, die den meisten von uns bekannt ist, ihren Namen hat.

 

 

De Moordbrügg

In de olen Tiet, as dat keen Iesenbohn un Auto geev, woorn Postsoken mit de Postkutschen transporteert. De Postsoken wurrn mit Peer orrer dörch den Breefdräger befördert un tostellt. De Breefdräger hool sik de Breven un Paketen von sien tostännigen Poststotschoon af. Achterher müß he de denn an de Empfänger övergeven.

 So ’ne Poststotschoon geev dat fröher uk in Bassen. De weer dor, wo hüüt dat niee Bowark von de Kreisspoorkassen steiht. De Postbodens ut de ümlegen Öörder nöhmen sik ehr Postsoken un müssen denn foken ganz wiede Weeg torüchleggen.

So müß uk de Breefdräger von Harpste sien Post to Foot von Bassen afholen un se tostellen. Düsse Weeg lee he dreemol in de torüch.

Eens Ovends seet düsse Postbood mit sien Fründ Heini in’e Weertschop in Harpste. He weer goder Dinge, hett sik over an düssen Ovend fröher as sünst op´n Heemweg mookt. He wüß, an´n annern Morgen müß he grötter Geldbedrägg för den Amtsmann in Sieke no Bassen bringen. Düt kreeg sien Fründ Heini mit, do riept’ in em ’n slimmen Ploon. Düsse Heini harr slimme Gedanken, he wull sik an dat Geld ranmoken un sien Schullen dormit betohlen.

 Ganz fröh an’n annern Morgen, güng de Breefdräger mit sien proppenvulle Posttasch no Bassen. Sien Fründ Heini güng densülven Dag over al veel ehrer los – in Richt Bassen. Düsse Swienhund harr sik do al dat swatte Dook vör sien Gesicht bunnen. He wüß, de Breefdräger müß över de Brügg von de Varreler Beek, dor wo de Stroot von Harpste no Bassen överweg geiht. Achter ’n dicken Bomm bi de Brügg versteek he sik un hett de Breefdräger opluurt.

 As de Postbood nöger rankeem un dicht bi em wöör, sprüng de Schandkeerl achter den dicken Boom achterrut. Heini hett sien Fründ, den Postbood, koothannig dootschoten. He nehm em dat  ganze Geld un de annern Postsoken af. Den doden Postbood leed he legen un de Postsoken smeet he weg. Mit dat klaute Geld möök he sik flink dorvon. De Dode is do glieks tohand funnen wurrn, over jeedeen Hülp keem to loot. Op’m Harpster Karkhoff hett he sien leste Rohsteed funnen.

Heini over töög von ene Schenken to’r annern un geev dat Geld mit vulle Hannen ut. Do hett he opmool all sien Schullen betohlt.

Noch nie in sien Leven harr he so veel Boorgeld hatt. De Lüüd in Harpste keem de afsünnerliche Riekdoom snooksch vör. Bold dorup kreeg uk de Voogt op de Borg in Harpste Wind von de Sook. He harr förwiß en Verdacht un leet Heinrich fastnehmen. De Voot leet em foorts inbuchten, he hett em in dat düüster Borgverleet smeten. As’n poor Doog vergohn weern, hett Heini den Mord an den Breefdräger togeven. Dorno is he to’n Dood  verordeelt wurrn. Op’n Marktplatz in Harpste is de Hannaak an de Siet mookt, beter geseggt, dor is he opbummelt orrer as wi seggt, dör den Henker henricht wurrn.

 De Brügg twüschen Bassen un Harpste existeert noch. Nu is dat sowat bi 170 Johr rüm her, as dor domols de Breefdräger ermoord wurrn is.

Dorüm heet de Brügg hüüt noch Moordbrügg.

 (Wilhelm Kappelmann hett dit plattdüütsch röverholt ut dat book „Bassum“ von Reinhard Wiens.)

 

"Die Mordbrücke" im Jahr 2001